Specjalista magazynu "Ładny Dom" radzi

Przykład I:

Dom w województwie mazowieckim, III strefa klimatyczna, temperatura obliczeniowa na cele grzewcze: -20°C

Powierzchnia domu: 150 m2

Powierzchnia działki: 800 m2

Pompa jako jedyne źródło ciepła.

Wody gruntowe zażelazione, na poziomie (poniżej terenu): 1,5 m

Koszt: pompa (8 kW), odwierty na kolektor, montaż: 46 000 zł

Rozwiązanie

Na podstawie powyższych danych od razu wykluczono powietrzną pompę ciepła. W III strefie klimatycznej jest zbyt wiele dni z temperaturą znacznie poniżej minus kilku stopni, kiedy ogrzewanie taką pompą nie byłoby efektywne. Koszty eksploatacyjne grzałki elektrycznej, która w takie dni byłaby włączana, aby dogrzać dom, byłyby zbyt duże. Ze względu na skład chemiczny wody wykluczono również czerpanie energii z wody gruntowej w systemie dwóch studni. Pozostał wybór między kolektorem gruntowym poziomym a pionowym. Ze względu na architekturę ogrodu, w którym nie przewidziano miejsca na kolektor poziomy (musiałby zająć powierzchnię około 300 m2), wybrano wariant z kolektorem pionowym i wykonano odpowiednie odwierty. Pompa działa bez zarzutu.

Przykład II:

Bardzo energooszczędny dom w okolicach Szczecina, I strefa klimatyczna, temperatura obliczeniowa na cele grzewcze: -16°C

Powierzchnia domu: 160 m2

Kominek z płaszczem wodnym jako uzupełniające źródło ciepła.

Niski poziom wód gruntowych, wody zażelazione.

Koszt: pompa (8 kW), montaż pompy: 24.000 zł

Rozwiązanie

Skład chemiczny wody gruntowej nie pozwalał na bezpieczne czerpanie z niej energii w systemie dwóch studni (prawdopodobieństwo zatykania się układu i spadku efektywności pompy). Niski poziom wód gruntowych nie zachęcał z kolei do wykonania kolektora poziomego czerpiącego energię z ziemi. Kolektor pionowy został wstępnie odrzucony ze względu na jego wysoką cenę. Po analizie dostępnych możliwości inwestorzy zdecydowali się na system powietrznej pompy ciepła współpracującej z kominkiem z płaszczem wodnym. Dzięki temu, że powietrzna pompa ciepła może być umieszczona na zewnątrz, w pomieszczeniu technicznym znalazło się miejsce na duży zasobnik, pełniący rolę sprzęgła hydraulicznego i bufora energii, który stanowi niezbędny element łączący te dwa źródła ciepła.

Przykład III

Dom w okolicach Ustrzyk Dolnych, IV strefa klimatyczna, temperatura obliczeniowa na cele grzewcze: -22°C

Powierzchnia domu: 170 m2

Pompa jako jedyne źródło ciepła.

Trudne warunki geologiczne na działce, bliskie sąsiedztwo strumienia o dosyć dużym przepływie.

Koszt: pompa (12 kW), montaż bez wykonania studni: 22.000 zł

Rozwiązanie

Niska temperatura obliczeniowa wykluczała powietrzną pompę ciepła, a trudne warunki geologiczne - zastosowanie kolektora gruntowego poziomego lub pionowego. Jako źródło ciepła można było wykorzystać tylko strumień (wyniki badań chemicznych wody w strumieniu były graniczne, ale akceptowalne). Inwestorzy zdecydowali się podjąć ryzyko i zamówili pompę pracującą w systemie woda-woda. W górze strumienia, kilka metrów od jego brzegu, zrobiono więc studnię kręgową o głębokości około 3 m. Podobną wykopano w odległości około 25 m od pierwszej, w dół strumienia. Z pierwszej woda jest czerpana, a do drugiej zrzucana. Temperatura wody w studni nawet przy dużych mrozach wynosi około 6°C. To wartość graniczna, poniżej której nie można byłoby wykorzystywać wody, bo po oddaniu energii jest ona ochładzana o 4-5°C i zrzut mógłby zamarzać. Wszystko działa bez kłopotów.

Źródło: http://ladnydom.pl/